Qalaktikalar yaxinlasmasi

Arp 273 olaraq adlandırılan bu iki qalaktikalar arasında bir qarşılaşma, şəkil əyri yanında hər iki qalaktikanın sıx ulduz meydana gəlmə dalğası səbəb olmaq üçün hər iki qalaktikaları səbəb olmuşdur.
Bu Habl Kosmos Teleskopu görünüşdə, daha böyük qalaktika səbəbiylə kiçik qalaktikadan çeki əngəl şəklində xarab halına gəlmişdir. Daha böyük qalaktikanın spiral qolları uzatdı halına gəlmiş. Səbəbiylə hər iki qalaktikalar arasındakı gelgit qarşılıqlı sıx ulduz meydana gəlmə dalğası yüksək kütlə mavi ulduz ehtiva edən gənc ulduz çoxluqları təşəkkülü nəticələnən, böyük qalaktikanın spiral qollarında meydana gəlir. ulduz meydana gəlmə dalğası daha kiçik qalaktikanın nüvəsində meydana gəldi.

Daha böyük qalaktikanın əyri şəkli kiçik qalaktika əslində daha böyük qalaktika mərkəzinə bağlı keçdi ehtimalı lider, bir-birinə keçərək digər qarşılıqlı qalaktikalara bənzər. Daha böyük Gökadalar təxminən beş qat daha böyük kütləli kiçik qalaktikanın daha çoxdur. qarşılıqlı qalaktikaların kütləsi və ölçüsü bir fərq varsa, ümumiyyətlə ardıcılları qarşılıqlı Gökadalar sıx ulduz meydana gəlmə mərhələsi ümumiyyətlə ilk kiçik qalaktikanın yer alacaq. Daha kiçik qalaktikaların yeni ulduzları yaratmaq üzrə proporsional olaraq daha qaz sahib olma meylindədir olmasıdır. qalaktika kiçik olduğu üçün də, ulduz meydana gəlməsi çox daha sürətli qalaktika yolu ilə yayılır.
Arp 273 300 milyon işıq ili uzaqlıqda bürcü Andromeda iştirak etməkdədir. Bu təəccüblü görünüş Habl Kosmos Teleskopu 21. ildönümünü qeyd etmək üçün alınmışdır.
Şəkil: NASA / ESA

Read More

Evrenin Ötesine (Beyond Cosmos) & Uzay [Bölüm 2] & HD

Read More

Fukuşima'ya Göndərilən Robotlar Öldü

Yaponiyada olan Fukushima Daiichi nüvə stansiyasının 2011-ci ildəki tümergimesinin (qeyri-kafi soyutma nəticəsində nüvə reaktor nüvəsinin böyük bir qisiminin ergimesi) reallaşdığı bölgəyə göndərilən robotların "öldüyü" bildirildi.
Uzaqdan idarəli robotların, sızmaqdadır olan həddindən artıq yüksək dozdaki radiasiyadan ötəri kabellərinin yox olduğu ifadə edildi. Çıxarılmağa illər alan bu robotlar, bu anda xaric olan soyutma hovuzlarının sualtı tunellərini üzmək və həddindən artıq təhlükəli yüzlərlə ərimiş yanacaq çubuğu baloncuğunu sökmək üçün hazırlanmışdı. Lakin görünüşə baxılsa, bunu çox yaxın zamanda bacara biləcəyi benzemiyorlar.



2011-ci ildə gəlmiş keçmiş ən şiddətli zəlzələlərdən birinin tetiklemesiyle ibarət 10 metrlik sunami, Fukuşima nüvə stansiyasını dövmüştü. Sunami yaratdığı təsir zərər görən stansiyaya radiasiya sızmasına, 19.000 insanın ölməsinə və 160.000 insanın da ev və iş yerlərinin yox olmasına səbəb oldu. Hadisənin üzərindən beş il keçdi amma stansiyanın baxımından məsul olan Tokio Elektrik Güc Şirkəti (Tepco) araşdırmaçıları, sahədə qalan həddindən artıq təhlükəli radioaktiv suyu və ərimiş yanacaq damcılarını necə temizleyeceğini düşünür. 1986-ci ildə yaşanan Çernobil fəlakətindən bu yana reallaşan ən böyük nüvə qəza qəbul edilən Fukuşima'yı təmizləmək üçün göstərilən səyin 30-40 il daha davam edə biləcəyini ifadə edir Peter Dockrill. Keçdiyimiz Yanvar ayında bu səyin bir hissəsi olaraq bölgəyə göndərilən robotlar da çox təəssüf ki işə yaramadı.

Necə təmizlənəcək?

Qrupun bu ana qədər tümergimeden geriyə qalan dağıntının təxminən 10% -i ilə ilgilenebildiği təxmin edilir. Ayrıca dekabr 2015 etibarilə, stansiyaya Sakit Okeanına az miqdarda da olsa radiasiyanın sızmağa davam etdiyi müəyyən olunmuşdu. Radioaktiv maddələrin A.B.D'nin qərb sahillərinə çatdığı da bilinir. Buna qarşı Tepco'nun izlədiyi yanaşmalardan biri, dünyanın ən böyük buzdan divarını inşa edərək, sızıntının yaxınlardakı yeraltı sularına bulaşmasını önləmək. Divar hələ tamamlanmadı amma bitdiyində də yalnız zərərin yayılmamasına qatqısı olacaq; orada onsuz da meydana gəlmiş vəziyyətdəki zərəri isə yaxşıya götürmüyor. Tepco'dan Naohiro Masuda nüvə stansiyaya girmənin həddindən artıq çətin olduğunu, ən böyük maneənin də radiasiya olduğunu ifadə edir. Hal-hazırda belə reaktorları yeraltı sularına və Sakit Okeanına radiasiya sızdırmağı davam etdirir.

Tepco, Reaktor 4 binasındakı soyutma hovuzunda olan yanacaq çubuq düzeneklerinden 1535 dənəsini soxmuş var. Bu nisbətən asan bir iş idi; çünki reaktörün radiasiya səviyyəsi daha aşağı idi. Bu səbəbdən insan işçilər toplanması prosesini daha yaxından izleyebilmişti. Həyata vida edən robotların göndərildiyi Reaktor 3 isə çox daha yüksək radiasiya səviyyəsinə sahib olduğundan insanlar yaklaşamıyor. Burada sökülməsi lazım olan 566 yanacaq bar olduğu sanılır. Yanacaq çubuqları əriyərək reaktor içindəki qablara bulaşdığında orada əslində tam olaraq neçə dənə olduğunu bilən kimsə yox.

Nə İnsan nə də Mexanika Dayanmıyor

Robotlar, reaktoru yaklaşmalarıyla birlikdə radiasiya səbəbiylə kabelləri yandı və istifadə edilə bilməz hala gəldilər. Hər biri gedəcəyi binaya xüsusi olaraq hazırlandığından istehsalları 2 ildə tamamlanan bu robotların işə yaramaz vəziyyətə gəlişi, Fukuşima'nın təmizlənməsi yolunda gözlənilməz bir gecikmə daha yaratmış oldu. Fukuşima bölgə müdiri Akiro Ono, bir an əvvəl hər şeyi təmizləmənin bir yolunu tapa bilməzlərsə saxlama tanklarının radioaktiv suyu dənizə sızdırmağa başlamasından ciddi şəkildə endişelendiğini dilə gətirdi.

Reaktor 3 binasını təmizləmək üçün daha güclü robotların mövcudluğunu hələ müəyyən deyil. İşin əsli, bu miqyasda bir rasyasyon səviyyəsinə müqavimətli robotlar edəcək texnologiyamız yoxdur. Hal-hazırda mövcud olan radiasiya dozası ölçən alətlərin hamısı Fukuşima'dan ən üst addıma atılır amma mühitdəki radiasiyanın, ölçü alətlərinin maksimumunun nə qədər üstündə olduğunu kimsə bilmir.

Bildiyimiz bir şey var ki, o da bu problemin çox yaxın zamanda həll edilə bilməyəcək olması. Əgər Ono'nun qorxduğu kimi tank sızıntısı da reallaşsa, planetdə bunun təsirlərini yaşamayan heç bir canlı qalmayacağını söyləyə bilərik. Artıq xüsusilə hamilə qadınların dəniz məhsullarından uzaq dayanması tembihleniyor, ki Fukuşima'dan əvvəl belə denizlerimin döl zərər verməyə çatacaq qədər kirliydi.



qaynaq --- http://www.fizikist.com/fukusimaya-gonderilen-robotlar-oldu/

Read More

Hubble Teleskobunun Son Sınırları

Hubble Uzay Teleskobu (HUT), ismi Amerikalı astronom Edwin Hubble'ın anısına verilmiş; Nisan 1990'da STS-31 Görevi esnasında Uzay Mekiği Discovery tarafından Dünya etrafındaki yörüngesine taşınmış bir uzay teleskopudur. İlk uzay teleskopu olmamasına rağmen, HUT en büyüklerindendir ve birçok üstün özelliğe sahiptir. Ayrıca hem hayati öneme sahip bir araştırma aracı olması hem de astronomi için etkili bir halkla ilişkiler unsuru olması nedeniyle çok tanınmıştır.



HUT, NASA ve Avrupa Uzay Ajansı (ESA) arasında ortak bir çalışmadır ve Compton Gama Işını Gözlemevi, Chandra X-ışını Gözlemevi ve Spitzer Uzay Teleskobu projelerinden oluşan NASA'nın Büyük Gözlemevleri programının bir parçasıdır.[3]

Uzay teleskopların yapımı ilk olarak 1923'te düşünüldü. HUT için 1970'lerde, 1983'te uzaya gönderilmesi hedefiyle fon bulundu ancak proje teknik gecikmeler, bütçe sorunları ve Challenger faciası nedeniyle gecikti. 1990'da yörüngeye yerleştirildikten sonra bilimadamları ana aynanın teleskobun çalışmalarını kısıtlayacak şekilde yanlış yerleştirildiğini tespit etti. 1993 yılında bir uzay mekiği yolculuğunda bu sorun giderildi.

HUT, Dünya atmosferinin dışında konumlanması sayesinde, yeryüzündeki teleskoplara kıyasla pek çok avantaja sahip olabilmektedir: Atmosferin olumsuz etkilerinden (Görüntüde bulanıklık ve havadaki partiküllerden yansıyan ışığın oluşturduğu arka-plan kirliliği gibi) bağımsız görüntü elde edilmesinin yanı sıra, Ozon tabakası tarafından tutulan morötesi ışığın gözlemlenmesi ancak bu şekilde mümkün olabilmektedir.

1990 yılında fırlatılmasının ardından, astronomi tarihindeki en önemli enstrümanlardan biri haline gelmiştir. Astronomların astrofizik alanındaki temel problemlerine çözüm bulmakta büyük yarar sağlamıştır. Hubble teleskobu tarafından kaydedilmiş olan Hubble ultra derin alan adlı fotoğraf, bugüne kadar görünür ışık ile en uzak mesafeden alınmış detaylı görüntüdür. Birçok Hubble gözlemi, en kesin biçimde hesaplanan evrenin genişleme oranı gibi astrofizik alanında birçok çığır açıcı sonuç doğurmuştur. KAYNAK https://tr.wikipedia.org/wiki/Hubble_Uzay_Teleskobu

Read More

Avrupa-Rusya ortak misyonu Mars’ta yaşam izleri arayacak

Avrupa ve Rusya’nın ortaklaşa gönderdiği roketle, Kızıl Gezegen’de yaşam olup olmadığı sorusunun cevabına bir adım daha yaklaşılacak.

Avrupa ile Rusya’nın ilk ortak misyonu bu sabah TSİ 11:31’de Kazakistan’ın Baykonur üssünden fırlatılan Proton roketiyle başladı.

Roketin yerleştireceği uydu, Mars’ın atmosferinde bulunan metan gazının jeolojik bir kaynaktan mı geldiğini, yoksa mikroplar tarafından mı üretildiğini araştıracak.

Uydu gezegenin atmosferini incelerken, Mars’ın yüzeyine ileride rover tarzı bir araç indirilebilmesi için gerekli teknolojileri belirlemek üzere yüzeyde de incelemeler yapılacak.

Yaşam belirtisi mi?

Metan gazının varlığı, yaşam belirtisi olabileceği için büyük önem taşıyor.

Projede çalışan bilim insanlarından Profesör Andrew Coates BBC’ye verdiği mülakatta, “Mars’ta metan olmaması gerekir, çünkü metan güneş ışığında kolayca dağılır” dedi.

“Bu nedenle metan bulunması, Mars’ta bu gazı üreten bir kaynak olduğu anlamına geliyor. Bu da çok heyecan verici bir şey. Bu kaynak ölü zannettiğimiz gezegenin yüzeyinde jeolojik bir aktiviteye, veya Mars’ta yaşam beliritisi olduğuna işaret edebilir.”

ExoMars Gaz İzleme Uydusu’nun Mars’ın yörüngesine oturtulması on saat sürecek.

Roketin bunun için yapacağı uçuşun yolunda gidip gitmeyeceği bilim insanları arasında büyük heyecanla bekleniyor.

Schiaparelli modülü, inişi başarırsa birkaç gün boyunca yüzeyde çalışacak. Kaynak: ESA

Özellikle de daha önce bu konudaki girişimlerinde başarıyı yakalayamayan Rusya için bu böyle.

Rusya daha önce 19 kez Kızıl Gezegen’e roket gönderme girişiminde bulunmuş, bunlardan çoğu başarısızlıkla sonuçlanmıştı.

Rusya’nın gönderdiği uzay araçlarından bir kısmı dünyadan havalanamadı, bir kısmı uzayda fazla ileriye gidemeden dünyaya düştü, bazıları ise Mars yüzeyine düştü ya da gezegene iniş yapamadan yanından geçti.

Bu kez herşey yolunda giderse, bu gece TSİ ile 23:28’de Almanya’nın Darmstadt kentindeki Avrupa Uzay Ajansı tesislerine uydunun roket tarafından Mars’a gidecek olan güzergaha oturtulduğuna dair bir sinyal gelecek.

Uydunun Mars yolculuğu yedi ay sürecek.

Uydu daha sonra 16 Ekim’de, Schiaparelli adı verilen ufak bir modülü Mars’a bırakacak.

Üç gün sonra 19 Ekim’de yüzeye inmesi beklenen modül bazı cihazları deneyecek, ancak bilim insanları daha çok, modülün Mars’ın atmosferine girişte, iniş yaparken ve yüzeye temas ettiği anda neler olacağını gözlemlemeyi amaçlıyor.

Metan gazı kaynağı

Uydu ise modülü bıraktıktan sonra Mars’ın 400 km yukarısındaki yörüngesinde kalarak, gezegenin atmosferini inceleyecek.

Burada da en çok metan gazının izlenmesi önem taşıyor.

Gezegenin derinliklerinde suyun hidrojen üretmek için kaya mineralleriyle kimyasal tepkimeye girmesi, hidrojenin de daha sonra metana dönüşmesi olası.

Bir diğer olasılık metanın kaynağının biyolojik olması.

Dünyanın atmosferindeki metanın büyük bir kısmı, geviş getiren hayvanların midesindekiler gibi canlı mikrobik organizmalardan kaynaklanıyor.

Mars’ın yüzeyinde böyle hayvanlar olmamasına karşın, gezegenin yüzeyinin hemen altında hareket halinde basit organizmalar bulunma olasılığı var.

Uydunun yapacağı ölçümler işte tüm bunların aydınlatılmasına katkıda bulunacak.

kaynak ----http://www.derin-uzay.org/2016/03/avrupa-rusya-ortak-misyonu-marsta-yasam-izleri-arayacak.html

Read More

Hubble canavar olduzu tanıttı

NASA / ESA Habl Kosmos Teleskopu bənzərsiz ultrabənövşəyi xüsusiyyətlərini istifadə edərək Göy alimlər ulduz verilənlər R136 Günəşin 100 qatı kütləsi üzərində kütlələr ilə doqquz canavar ulduzlu təyin etdik. Bu günə qədər təsbit çox böyük kütləli ulduzların böyük nümunə edər. Royal Astronomical Society Aylıq Uyarılar nəşr nəticələri, böyük kütləli ulduzların meydana gəlməsi ilə əlaqədar bir çox yeni suallar ortaya qoyur.

NASA / ESA Habl Kosmos Teleskopu istifadə edərək elm adamları ibarət beynəlxalq bir qrup müvəffəqiyyətli gənc ulduz hinini R136 araşdırmaq üçün Kosmos Teleskopu Baxılıb Tayfçekeri'nin (Stis) bənzəri görülməmiş ultrabənövşəyi uzaysal çözünürlüğü ile Geniş Alan Kamerası 3 (WFC3) ilə çəkilən görünüşləri bir araya gətirdi ilk dəfə UV [1].
R136 daxilində yalnız bir neçə işıq ili olduğu və təxminən 170 000 işığılı uzaqlıqda, Böyük Magellan Bulutu içində Tarantula Bulutsusu iştirak etməkdədir. Enerji əksəriyyətlə ultrabənövşəyi yayılan son dərəcə böyük, isti və işıqlı ulduz bir çox gənc çoxluq ana kompüterləri [2]. Elm adamları çoxluğun ultrabənövşəyi emissiya probed səbəbi budur.
Yanında 50 günəş kütləsinə aşan ulduzlu onlarla tapma kimi, bu yeni bir iş Günəşdən daha böyük, kümedeki bütün 100-dən çox dəfə doqquz çox böyük kütləli ulduzların ümumi sayını ortaya çıxarmaq üçün bacardı Bununla birlikdə, mövcud rekordunun sahibi R136a1 250-dən çox günəş kütləsi də, kainatdakı bilinən ən böyük kütləli ulduz olaraq yerini tutmaq edər. təsbit ulduz deyil, yalnız son dərəcə böyük, amma eyni zamanda son dərəcə parlaq. Birlikdə bu doqquz Yıldız 30 milyon faktoru ilə Günəşi parlamaq.
Elm adamları eyni zamanda ən asan ultrabənövşəyi araşdırılar bu behemoths gələn çıxışlarını araşdırmaq bacardıq. Onlar qısa həyatları boyunca həddindən artıq kilo itkisi ilə nəticələnən, işıq sürətinin yüzdə birini yaxınlaşan bir sürətdə ayda materialın bir dünya kütləsi qədər çıxarın.
"Fərdi ulduzlu imzaları həll etmə, öz parçalarının içinə belə bir dərəcə sıxlıq bölgədən ultrabənövşəyi işığı ayırd qabiliyyəti, yalnız Habl gəmiyə alətlər ilə mümkün olmuşdur," Paul Sheffield Universiteti, İngiltərə dən Crowther və baş yazarı açıqlayır işin. "Birlikdə yoldaşlarım, mən Hubble son xidmət vəzifəsi əsnasında astronavtlar tərəfindən edilən qiymətli işləri qəbul etmək istəyirəm: Onlar CybEye bərpa və gələcək elm uğruna riski öz həyatlarını qoymaq" [3]
2010-ci ildə Crowther və onun əməkdaşları 150-dən çox dəfə Günəş kütləsi ilə R136 içində dörd ulduzlu, hər varlığını göstərdi ümumiyyətlə o anda qəbul edildi ulduzlu üst-kütlə sərhədi aşdı olaraq o zaman bu ulduzların həddindən artıq xüsusiyyətləri bir sürpriz kimi gəldi. İndi, bu yeni siyahıyaalma R136 100-dən çox günəş kütləsinə sahib beş ulduz olduğunu göstərmişdir. R136 gələn və digər çoxluq əldə edilən nəticələr də bu behemoths mənşəyi naməlumdur olaraq böyük kütləli ulduzların meydana gəlməsi ilə əlaqədar bir çox yeni sualları gündəmə [4].
Saida Caballero-Nieves, işin eş-yazar belə açıqlayır: "Bu canavarlar yaxın ikitərəfli sistemlərdə daha az həddindən artıq ulduzlu birləşmələri qaynaqlanan təklifləri olmuşdur. Biz böyük birləşmə sıxlığı haqqında bildiyimiz, bu ssenari biz R136 görmək həqiqətən böyük kütləli ulduzlardan üçün hesab edə bilməz, bu səbəblə bu cür ulduz ulduz meydana gəlmə müddəti qaynaqlana görünür. "
Bu ulduzların mənşəyi haqqında cavablar tapmaq üçün qrup toplanan məlumatların setlərini analiz etməyə davam edəcək. yeni optik Stis müşahidələrin təhlili bunları da cazibə dalğaları çıxaran nəticədə birləşdirmə olur kütləvi quru dəlik ikili faylları, çıxarmaq ola bilər R136 yaxın ikitərəfli sistemləri, axtarmaq üçün imkan verəcək.
"Bir dəfə daha, bizim iş 25 ildir orbitdə olmasına baxmayaraq, Habl hələ unikal qabiliyyətli olduğu elm bəzi sahələr var, olduğunu göstərir," Crowther çatmışdır.
qeydlər
1] R136 əslən Cənubi Afrikada Radcliffe Rəsədxanada yığılmış Magellan Buludları ən parlaq ulduzlarından bir kataloqda yer aldı. Bu üç komponent daha sonra ESO səkkiz ulduzlu (A1-A8) bir qrupa həll edildi R136a ilə Avropa Cənub Rəsədxanası, bir, b, c ayrılır və NASA / ESA Habl Kosmos Teleskopu ilə sıx ulduz verilənlər olaraq təsdiq edilmişdir 1993-ci ildə ilk xidmət missiyası sonra.
onların ömürləri yalnız 2-3 milyon il çünki [2] Çox böyük kütləli ulduzlar gənc ulduz çoxluqlarının xüsusi. Ancaq belə ulduzlu bir ovuc bütün Samanyolu bilinməkdədir.
[3] CybEye qabiliyyətləri müvəffəqiyyətlə beş kosmos gedişlərini ehtiva edən, Vəzifə 4 (SM4), Habl ən çətin və sıx baxım missiyaları birini Xidmət tamamlayan astronavtlar tərəfindən 2009-ci ildə bərpa edilmişdir.
[4] daha çox böyük kütləli ulduzların ultrabənövşəyi imzaları, digər çoxluqlar halında ortaya qoyulmuşdur - nümunələr cücə qalaktikaların NGC 3125 və NGC 5253. Ancaq, bu çoxluqlar Habl belə ayırd edilməsi, fərdi ulduzların çox uzaq olduğu içində ulduz çoxluqlarını daxildir.
Daha çox məlumat
Habl Kosmos Teleskopu ESA və NASA arasında beynəlxalq əməkdaşlığın bir layihədir.
Nəticələr kağız "Habl Kosmos Teleskopu / CybEye ilə disseke R136 ulduz qrupunun nəşr olundu. I. Far-ultrabənövşəyi spektroskopik sayma və Royal Astronomical Society Aylıq Notices gənc ulduz çoxluqları" olaraq Heii λ1640 mənşəyi.
Bu işdə beynəlxalq alimlər qrupu, Paul A. Crowther (Fizika və Astronomiya Bölümü, Sheffield Universiteti, Sheffield, UK), ş.m. meydana gələr, K.A. caballero-Nieves (Fizika və Astronomiya, Sheffield Universiteti, Sheffield, UK Bölümü) Bostroem (Kosmos Teleskopu Elm İnstitutu, Baltimore, MD, ABŞ; Fizika Bölümü, University of California, Davis, CA, USA), J. Maiz Apellániz (Centro də Astrobiología, CSIC / İNTA, Madrid, İspaniya), FRN Schneider (Fizika, Oxford, Oxford Universiteti, İngiltərə Bölümü; Argelanger-Institut fur astronomik der Universität Bonn, Bonn, Almaniya), N.R. Walborn (Kosmos Teleskopu Elm İnstitutu, Baltimore, MD, ABŞ), CR Angus (Fizika və Astronomiya, Sheffield Universiteti, Sheffield, UK Bölümü; Fizika Bölümü, Warwick Universiteti, Coventry, Birləşmiş Krallıq) Astrofizik, I. Brott (Institute of, Vyana , Avstriya), (Institute of Astronomy & Astrophysics, Afina Milli Rəsədxana, P. Penteli, Yunanıstan) A. Bonanos, A. də koter (Astronomik İnstitutu Anton Pannekoek, Amsterdam, Amsterdam, Hollandiya Universiteti; Astronomiya İnstitutu, Leuven, Belçika), SE də Su samuru (Astronomik İnstitutu Anton Pannekoek, Amsterdam Universiteti, Amsterdam, Hollandiya), CJ Evans (UK Astronomiya Texnologiya mərkəzi, Kral Rəsədxana, Edinburgh, Birləşmiş Krallıq), G. Gräfener (Armagh Observatory, Armagh, UK), A. Herrero ( Instituto de astrofisica də Canarias, La Laguna, Tenerife, İspaniya; Departamento de astrofisica, Universidad de La Laguna, La Laguna, Tenerife, İspaniya), şəxsiyyəti N. Langer (Argelanger-Institut fur astronomik der Universität Bonn, Bonn, Almaniya), DJ Howarth (Fizika & Astronomiya, University College London, London, Birləşmiş Krallıq Bölümü) Lennon (Avropa Kosmos Astronomiya Mərkəzi, ESA, Villanueva de la Canada, Madrid, İspaniya), J. Puls (Universitäts-Sternwarte, Munchen, Almaniya), H. sənə (Kosmos Teleskopu Elm İnstitutu, Baltimore, MD, ABŞ; Astronomiya İnstitutu, Leuven, Belçika), JS Vink (Armagh Observatory, Armagh, UK).

Read More

Hubble kosmik məsafədə rekord qırdı

Limitlerini NASA / ESA Hubble Uzay Teleskobu iterek astronomlar şimdiye kadar Evrende görülen en uzak galaksi mesafeyi ölçerek kozmik mesafe rekorunu kırdı var. Bu galaksi Büyük Patlama'nın ardından sadece 400 milyon yıl önce var ve galaksilerin ilk nesil yeni bir bakış açısı sağlar. Bu bir nesnenin mesafe çok uzak ölçüm son derece güvenilir kılan spektrumunda, ölçülen olmuştur ilk kez. Sonuçlar Astrophysical Journal dergisinde yayınlanacak.


NASA / ESA Hubble Uzay Teleskopu astronomları uluslararası bir ekip kullanarak GN-Z11 adlı bu yeni galaksi mesafe ölçülür olmuştur. Son derece soluk olsa da, galaksi Dünya'dan olan uzaklığını göz önüne alındığında olağanüstü parlak olduğunu. GN-Z11 mesafe ölçümü Evrende oluşan ilk galaksilerin üzerinde kapanış olduğunu gösteren, daha önce Hubble görüntüleri bulunan diğer olağanüstü parlak galaksilerin olağanüstü mesafelerde gerçekten ek güçlü kanıtlar sunmaktadır.

Daha önce, astronomlar Hubble ve NASA Spitzer Uzay Teleskopu, hem çekilen görüntülerde rengini analiz ederek GN-Z11 uzaklığını tahmin etmişti. Şimdi, böyle bir aşırı mesafede bir galaksi için ilk kez, takım tam bileşen renklerine içine ışık bölerek GN-Z11 spektroskopik olan mesafeyi ölçmek için Hubble'ın Geniş Alan Kamerası 3 (WFC3) kullandı.

"Bizim spektroskopik gözlemler doğru Hubble gözlemleyebilirsiniz ne mesafe sınırı, hatta daha uzağa biz düşünce başlangıçta vardı daha olması galaksi ortaya," Gabriel Uzay Teleskobu Bilim Enstitüsü Brammer ve çalışmanın ikinci yazarı açıklar.

Bu kez gelecek NASA / ESA / CSA James Webb Uzay Teleskobu (JWST) ile ulaşılabilir olmak için sadece düşünülen bir mesafeden GN-Z11 koyar [1].

"Biz hiç Hubble ile yapmak mümkün olması bekleniyor olurdu ötesinde, geri zaman içinde büyük bir adım attık. Biz Evren bugünkü yaşı sadece yüzde üçü olduğu bir galaksi olan mesafeyi ölçmek için zaman içinde geriye bakmak başardı "Pascal Yale Üniversitesi'nden OESCH ve kağıt başyazarı.

GN-Z11 için biri gibi, astronomlar gözlenen nesnenin kırmızıya kayma ölçmek, büyük mesafeler belirlemek. Bu olay evrenin genişleme bir sonucudur; Evrende her nesne uzak bizden uzaklaşan edilecek ve sonuç olarak ışığı daha uzun, daha kırmızı dalga boylarına gergin görünür.

Gökbilimciler GN-Z11, en uzak ölçülen galaksi, EGSY8p7 mesafe tespit önce 8.68 bir kırmızıya kayma vardı. Şimdi, ekip Big Bang'den sonra 400 milyon yıl tekabül 11.1 bir kırmızıya kayma, olmak için GN-Z11 uzaklığını onaylamıştır.

"Ilkel galaksilerden gelen yıldız ışığı, ısı ve soğuk, hidrojen gazı bir sis kaldırmaya başlamıştı bir önceki rekortmeni çağın ortasında görüldü," Leiden Üniversitesi'nde, Hollanda yazarlarından Rychard Bouwens açıklıyor. "Bu geçiş dönemi reiyonizasyon dönemi olarak bilinir. GN-Z11 Evrenin evrimi bu geçişin başından yakınında, 150 milyon yıl önce görülmektedir. "

Hubble ve Spitzer tarafından alınan gözlemler kombinasyonu bebek galaksi Samanyolu göre 25 kat daha küçüktür ve yıldızlarda bizim gökadanın kütlesinin sadece yüzde birini sahip olduğunu ortaya çıkarmıştır. Ancak, yenidoğan GN-Z11 yıldızların sayısı hızla artıyor: galaksi Samanyolu yaklaşık 20 kat daha fazla oranda yıldızlı oluşturan bugün yaptığı [2]. Hubble görmek ve detaylı gözlemler yapmak için bu yüksek yıldız oluşumu oranı yeterince uzak galaksi parlak hale getirir.

Ancak, keşif, aynı zamanda teori tarafından öngörülen değil böyle parlak ve büyük galaksinin varlığı gibi birçok yeni soru işaretleri uyandırmaktadır. "Bu kadar büyük bir galaksi ilk yıldız oluşturmaya başladı ancak 200000000-300,000,000 yıl sonra varolduğunu şaşırtıcı. O kadar yakında milyar güneş kütlesine olan bir galaksi oluştuğu, büyük bir oranda yıldızlı üreten, gerçekten hızlı bir büyüme alır, "University of California, Santa Cruz Garth Illingworth açıklar.

Marijn Franx, Leiden Üniversitesi'nden ekibin bir üyesi vurgular: ". Daha önceki çalışma gibi parlak galaksilerin çok erken Evrende var olmaması gerektiğini söylediği gibi GN-Z11 keşfi, bizim için büyük bir sürpriz oldu" His meslektaşım Ivo Labbe ekliyor: "GN-Z11 keşfi erken Evren hakkında bilgimiz hala çok sınırlı olduğunu bize gösterdi. Nasıl GN-Z11 oluşturuldu şimdi biraz bir gizem kalır. Muhtemelen kara deliklerin etrafında şekillendirme yıldızlı ilk nesilleri görüyoruz? "

Bu bulgular James Webb Uzay Teleskopu gerçekleştirecek gözlemler kabartan önizleme sağlar. "Bu yeni keşif JWST mutlaka geri ilk galaksilerin oluşturan edildiğinde ulaşan pek çok tür genç galaksileri bulacaksınız gösteriyor," Illingworth varmıştır.

notlar

[1] NASA / ESA / CSA James Webb Uzay Teleskopu NASA arasında bir işbirliği olduğunu, Avrupa Uzay Ajansı (ESA) ve Kanada Uzay Ajansı (CSA). Bu 2018 yılında başlatılması planlanıyor.

[2] GN-Z11 yeni yıldız içine gaz ve yılda toz yaklaşık 24 güneş kütlesine dönüşüyor.


Daha fazla bilgi

Hubble Uzay Teleskobu ESA ve NASA arasında uluslararası işbirliğinin bir projedir.

Bu çalışmada uluslararası gökbilimciler ekibi, PA OESCH (Yale Üniversitesi, ABD), G.Brammer (STScI, ABD), PGvan Dokkum (Yale University, ABD), GDIllingworth (University of California, Santa Cruz, ABD) oluşur RJ Bouwens (Leiden University, Hollanda), I. Labbe (Leiden University, Hollanda), M.Franx (Leiden University, Hollanda), I. Momcheva (Harvard-Smithsonian Astrofizik Merkezi, ABD), MLN Ashby (Harvard-Smithsonian Astrofizik, ABD), GGFazio (Harvard-Smithsonian Astrofizik Merkezi, ABD), V.Gonzalez (University of California, Riverside, ABD), B.Holden (University of California, Santa Cruz, ABD), D.Magee Merkezi (University of California, Santa Cruz, ABD), RE Skelton (Güney Afrika Astronomik Gözlemevi, Güney Afrika), R. Smit (Durham Üniversitesi, İngiltere), LR Spitler (Macquarie Üniversitesi; Avustralya Astronomik Gözlemevi, Avustralya), M.Trenti ( Melbourne, Avustralya) Üniversitesi, SPWillner (Harvard-Smithsonian Astrofizik Merkezi, ABD)
kaynak http://www.spacetelescope.org/news/heic1604/

Read More

Nasadan goruntuler

Nasa

Read More

Karanli made Nasa

galaksiler ve karanlık madde, yayan veya ışığı absorbe ama onun yerçekimi etkisi ile tespit edilebilir değildir görünmez malzemenin büyük bulutları gömülü sıcak gazın büyük rezervuar. Bu kozmik devleri sadece boyutu veya kolan yenilikleri ziyade onlar bizim tüm evren geçmiş ve nerede gelecekte başlığı olabilir gelişti nasıl anlamanın yolları temsil edilmez. Onlar çarpışmalar yoluyla büyümek nasıl dahil kümeleri hakkında daha fazla bilgi edinmek için, astronomlar ışık farklı türlerine bakmak dünyanın en güçlü teleskopların bazı kullandık. Onlar yarım düzine galaksinin bu teleskoplar ile uzun gözlemler odaklanmıştır bu galaksi küme proje için adı kümeleri bilinen bir çok karmaşık kümeler ve s

Read More

Yeni duya

Güneş sistemi dışında keşfedilen. Yaklaşık 2.000 kadar teyit edilmiştir ve 5000'den fazla aday ötegezegen tespit edilmiştir. Bu egzotik dünyaların birçok olarak bilinen bir sınıfa ait "sıcak Jüpiterler." Bunlar yıldızlara hummalı yakın yapmalarını yörüngeleri ile gaz Jüpiter gibi devleri ama çok sıcak, vardır. Dünya'dan 190 ışık yılı yer HD 80606b olarak bilinen sıcak, gaz gezegenin çalkantılı atmosferi, bizim Spitzer Uzay Teleskobu verilerine dayanarak bu simülasyonda gösterilmiştir. Gezegen uzakta yıldızı onun çoğu zaman harcıyor, ama her 111 gün, ısı büyük bir patlama yaşanıyor yıldıza çok yakın salıncaklar.

Read More

NASA'nın Açıklanamayan Dosyaları : Bölüm 2 (Belgesel Dizi)

Read More

Bulutlar

Bulut, 

atmosferdeki

 su buharının, yükseklerde 

yoğunlaşmas

 ile meydana gelen çok küçük su damlacıklarına verilen ad. Su damlacıklarının çok küçük olması sebebi ile bulutların taşıdıkları su miktarları, metreküp başına birkaç gramı geçmez. Bulutlar, gökyüzünde devamlı olarak hareket ederler. 

Dünya

'da yoğunlaşan madde su buharıdır. Bu da, küçük su damlacıklarını, genellikle 0.01 mm buz kristallerini oluştururur. Milyarlarca damlacık ve 

kristallerin

 beraber durmasıyla bulut olarak görünürler. Bulutlar tüm görünür dalga boyutlarını yansıtır ve genellikle beyazdır fakat gri veya siyah olarak görünebilirler. Siyah görünmelerinin sebebi, çok kalın veya yoğun olması ile güneş ışığının geçmesine izin vermemesindendir. 

Bulutların meydana gelişleri aynı olmakla beraber şekilleri ve hacimleri bakımından aralarında büyük farklar vardır. Bulutların sınıflandırılmasında esas olarak dört tip kabul edilmiştir: 

a - Sirüs, b - Stratus, c - Kümülüs, d - Nimbus. 

Bulut için kabul edilen bu dört tipe göre, genel olarak bir bölümleme yapılmıştır: 

a -Yüksek bulatlar : (Sirüs, sirostratüs). 

Şirüsler, en yüksek bulutlardır. Şekilleri bellidir. Tek, ince, yapıları lifli beyaz ve gölgesiz bulutlardır. Ortalama olarak 8-12 km. yükseklikte meydana gelirler. Sirüs bulutlarının görünmesi önemli hava değişmelerine delalet eder. Sirostratüsler : 8 km. kadar yükseklikte olan bulutlardır. Süt renginde yayılmış bir örtü gibi göğe dağılmışlardır. 

b - Ara bulutlar:(Siro-kümülüs, alto kümülüs, altostratüs) 

Sirokümülüsler, birbirinden kesin olarak ayrılmış, gölgesiz beyaz ve küçük yumakların meydana getirdikleri gruplardır. 6 km. kadar yüksekliklerde bulunurlar. Alto-kümülüsler, gölge yapan büyük yumaklardan meydana gelmiştir. Sirokümülüslere benzerler, 4 km. ye kadar yükselirler. Altostratüsler, mavimtrak rekli örtüler halindedir. Yükseklikleri 3 - 4 km. kadardır. Bu bulutların bulunduğu havalara kapalı hava denir. 

c -Alçak bulutlar (kümülüs, stratokümülüs, nimbus, kümülonimbüs): 

Kümülüsler pamuk kümelerine benzerler, iyi hava bulutlarıdır. Genel olarak 1-3 km. yükseklikte bulunurlar: geniş gölge gösterirler. Yükseklikleri 2 km. yi geçmez. Nimbüsler, çok alçak, düz koyu renkli, yağmur ve kar meydana getiren bulutlardır. Kümülonimbüsler, dağ manzarasında, büyük kitleler halinde olan fırtına bulutlarıdır. 

Bulut türleri

Yüksek Bulutlar Cirrus Sembolü Cirrus Cirrus uçaktan Cirrocumulus Cirrostratus Sembolü Cirrostratus 

Cirrus (Ci): İnce beyaz iplikler ya da beyaz parçalar ya da dar şeritler biçiminde birbirinden ayrı bulutlardır. Bu bulutların ipliksi bir görünümü ya da ipeksi bir parlaklığı vardır; kimi zaman her ikisi bir arada bulunur. 

Cirrocumulus (Cc): Gölgesiz ince beyaz parça, örtü ya da katman biçiminde bulut. Birbirine karışmış ya da ayrı ayrı ve oldukça düzgün dizilmiş taneler, dalgacıklar biçiminde çok küçük öğelerden oluşur. Bu öğelerin görünür genişlikleri 1 dereceden azdır. 

Cirrostratus (Cs): Genellikle ışık halkası oluşturan ipliksi ya da düzgün görünümlü, saydam ve gökyüzünü tümüyle ya da kısmen örten beyazımsı bulut tülü. 

Ara Bulutlar Altocumulus Sembolü Altocumulus Altostratus Sembolü Altostratus Nimbostratus Sembolü Nimbostratus 

Bulutlar

ucaktan bulut

Altocumulus (Ac): Beyaz ya da gri, ya da beyaz gri renklerde parça, örtü ya da katman biçiminde bulut. Genellikle gölgeli yerleri olur; katmanlardan, yuvarlak kütlelerden ve tomarlardan oluşur. Kısmen ipliksidir ya da dağılıp yayılmış durumdadır; karışıp birleşmiş olabilir ya da olmayabilir. Düzenli dizilmiş küçük öğelerinin 1 ile 5 derece arasında belirgin bir genişliği vardır. 

Altostratus (As): Grimsi ya da mavimsi renklerde bulut örtüleri ya da çizgili ipliksi ya da birörnek görünümlü katmanlar. Gökyüzünü tümüyle ya da kısmen örter; güneşi, bir buzlu camın arkasından görünüyormuş gibi bulanık bir biçimde gösterecek kadar ince bölümleri vardır. 

Nimbostratus (Ns): gri renkli bulut katmanı. Genellikle koyu renklidir. Oldukça sürekli yağan ve çoğu kez yere kadar ulaşan yağmur ya da kar yüzünden görünümü yayılmış gibidir. Güneşi tümüyle örtecek kadar kalındır. Çoğu kez bu katmanın altında, parçalı bulutlar bulunur; nimbostratus bulutları bunlarla birleşmiş ya da birleşmemiş durumda olabilir. 

Alçak Bulutlar Stratocumulus Stratus Sembolü Stratus Cumulus Sembolü Cumulus Cumulonimbus 

Stratocumulus (Sc): Gri ya da beyazımsı, ya da gri ve beyazımsı renklerde parça, örtü ya da katman biçiminde, hemen her zaman koyu parçaları olan bulut. Mozaik gibi, yuvarlak kütlelerden, tomarlardan oluşur.Yere ulaşmadan buharlaşan yağış durumu dışında ipliksi değildir. Birleşmiş ya da birleşmemiş durumda olabilir. Düzgün dizilmiş küçük öğelerin çoğunun genişliği görünürde 5 dereceden çoktur. 

Stratus (St): Genellikle birörnek bir zemini olan gri bulut katmanı. Çisenti, buz prizmaları ve kar taneleri verebilir. Güneş, bulutun arkasından göründüğünde çevresi açıkça ayırt edilebilir. Stratus ayla oluşturmaz; ayla olayı çok düşük sıcaklıklarda ortaya çıkabilir.Stratus, kimi zaman parçalar halinde de görülebilir. 

Cumulus (Cu): Birbirinden ayrı bulutlar. Genellikle yoğun olurlar ve dış çizgileri keskindir. Kabarık duran üst bölümü, karnabahara benzeyen, yükselen tepeler, kubbeler ya da kuleler biçiminde düşey olarak oluşur. Güneşin aydınlattığı bölümleri çoğu zaman parlak beyaz renk alır. Bu bulutların zemini görece koyu ve yataydır. Kimi zaman parçalı görünümde olurlar. 

Cumulonimbus (Cb): Dağ ya da çok büyük kuleler biçiminde, düşey doğrultuda büyük yer kaplayan , ağır ve yoğun bulut. Üst bölümünün bir kısmı genellikle düzgün, ipliksi ya da çizgilidir ve hemen her zaman yassıdır. Bu bölüm, örs ya da çok büyük bir sorguç biçimi alana kadar yayılır. Çoğu kez koyu renkte olan bulutun zemininin altında, sık sık onunla birleşmiş ya da birleşmemiş durumda parçalı bulutlar vardır. Burada çoğu kez yağış olur; bu yağış kimi zaman yere ulaşamadan buharlaşan türden olabilir. kaynak http://www.turkcebilgi.com

Read More

alov nece yaranir

Nə qədərdə su heyatdi desekde bizim bu yasadigimiz dunyada susuz, alovsuz kecinmek olmur qişda isinmek ucun yemek bisirmek ucun  ve s . Gorduyunuz kimi her sey  bir birinden zencirvari asili olaraq gedir ele bu qanona oygunlu zencirvari reaksiyada oldugu kimi bu basqa sefere  amma biz indi alovdan danisaq). Alov, yanan bir maddə və onu
oksitleyen bir maddənin yüksək dərəcədə ekzotermik reaksiyaya girməsi nəticəsində yaranan digər bir təyin yanan maddələrin işıqlı davamı, atəş parçası.
Alov, rəngi və istilik dərəcəsi yaxan və yanan maddələrin növündən asılıdır. Nümunə olaraq bir çaxmaq və onun alovlandırdığı şamın alovu eynidir.

Read More

Su heyatdi suyun xüsusiyetleri

Suyun xüsusiyyəti izah edilərkən dadının və qoxusunun olmadığı deyilər.
Amma bir yaz günü içdiyimiz suyun şəkərdən belə şirin olduğunu hamımız bilirik.
Hər yerdə mövcuddur .Bomboş və daş divardan edilmiş bir otaq içində dayansaq belə su vardır.
Harada mi? Kəndimizdə. Çünki bizlərin% 65 'ini su meydana gətirər.
Bu nisbət patateste% 80, pomidorda% 95 'e çıxar.

*
Xeyli çox maye maddə Donduğunda% 10 qədər həcm itirər.
Su da elədir, amma bir baxıma da elə deyil.
Çünki tam donma nöqtəsində maraqlı bir fiziki xüsusiyyət qazanaraq genişləndirir.
Donma əməliyyatı bitib katılaştığında köhnəsindən% 10 daha hacimlidir.
Buzun bu xüsusiyyəti çox əhəmiyyətlidir .Zira suyun üzərində qalmasını təmin edər.
Səbəbi isə sudan daha az sıx olmasıdır.
1 dm3 buz, 0, 9 dm3 qisimi su səthinin altında qalmaq üzrə suya batır.
Batan qisim səbəbiylə 0, 9 dm3 su ilə yer dəyişdirir.
Yer dəyişdirən su 1 dm 3 buzun hamısı qədər ağırlıqdadır.
Beləcə su, buzu, 0, 1 dm3 qismi suyun üstündə qalacaq şəkildə yüzdürür.
Tərsi olsaydı, yəni buz batsaydı, göllər və dənizlər diblərindən başlayaraq donarlardı.
*
Bir oksigen atomu ilə ona bağlanan iki hidrogen atomu su molekulu meydana gətirər.
Oksigen yanmağı təmin edən elementdir. Hidrogenin şəxsən özü yanıcı xüsusiyyətdədir.
Yanmağa meylli bu iki element uyğun nisbətdə birləşincə atəş söndürücü hala gəlmiş olur.
Hidrogen atomları oksigen atomlarına möhkəmcə bağlanarlar.
Amma digər su molekulları ilə də toz bağlar qurarlar.
Bir su molekulunu işarələyib onu müşahidə düşünək.
Onun bağlı olduğu molekulu buraxıb digərinə bağlandığını görürdük.
Qısa bir müddət sonra onu buraxıb bir başqasına bağlanacaq .Böyle sürüb gedər.
Bir stəkan içindəki suyun sakit bir şəkildə dayanır görünməsi aldadıcıdır.
Halbuki içindəki hər molekul bir saniyə içində milyardlarla dəfə başqa molekulla əlaqə qurar.
*
Molekulların bir-birləriylə möhkəm olmayan əlaqələri eyni zamanda güclü olmalarını da təmin edər.
Suyun səthindəki müqavimət bu səbəblə meydana gələr.
Bir su birikintisinin səthindəki molekullar, alt və yan taraflardaki molekullar ilə əlaqəlidir.
Amma bunların əlaqələri, üst hissəsindəki hava molekulları ilə meydana gətirdikləri bağlardan daha güclüdür.
Bu bağlılıq, bir böcəyi daşıya biləcək qədər güclü bir zar yaradar.
Əgər üzmə hovuzuna karınüstü atlarsanız bu zar müqaviməti üzündən Göbeğime acır.
*
Elm adamları yerküredeki su miqdarının 1, 3 milyard kub kilometr olduğunu söyləyir.
Bu miqdar sabitdir, azalmaz və ya artmaz. Bunun böyük qisimi okeanlara aiddir.
Hal olaraq belirtirseniz, yer üzündəki bütün suların% 97 'si dənizlərdə olur.
Geriyə qalan% 3 miqdarındakı su şirindir, onun da çoxu buz layları halındadır.
Su heyatdi
QAYNAQ
A Short History of Nearly Everything

su

Read More

Çin Atom elektrik stansiyasi AES

Yenilənə enerjiyə etdiyi sərmayələrlə dünya lideri mövqeyində olan Çin, nüvə enerjiyə olan sərmayələrini da artırır. Yayımlanan yeni planlara görə iki yeni nüvə stansiya da yoldadi.
Yenilənə enerji yatırımlarıyla son zamanlarda özündən çox bəhs etdirən Çin, nüvə enerji üçün də sərmayələrini hızlandıracağını eşitdirdi. China National Nuclear Power tərəfindən nümayiş olunan yeni planlara görə uzaq şərq ölkəsi 2016-ci ildə 4.8 milyard dollarlıq yeni bir sərmayə edəcək. Yeni planlar eyni zamanda iki yeni nüvə stansiyası də ehtiva edir.

Fosil enerji istifadəsini azaltmaq istəyən Çin bu sahədə xüsusilə nüvə stansiyaları güvənir. Aşağı karbon azad və yüksək verimliliğiyle uzaq şərq ölkəsində çox əhəmiyyətli bir mövqeyə sahib olan nüvə enerji üçün China National Nuclear Power başçısı He Yu, "Çinin enerji sistemində nüvə enerji əvəzedilməz bir rola sahib." ifadələrini istifadə edir.
Hazırda 30 aktiv nüvə stansiyaya ev sahibliyi edən Çində ümumi 28.31 GW heyəti güc var. Çin nüvə enerjidə lider ölkələrdən biri olmasına baxmayaraq bununla da kifayətlənmir. Toplam 26.72 GW gücündə 24 ayrı nüvə stansiya də bu an istehsal mərhələsində var.
2020-ci ildən etibarən aktiv nüvə enerji tutumunu 58 GW'ye çıxarmağı planlaşdıran Çin hökuməti eyni zamanda Pakistanda da nüvə stansiya işləri edir. Pakistanın Karaçi şəhərində 1100 MW gücündə iki nüvə stansiya bu an istehsal mərhələsində.

Read More

Dünya : Bir Gezegenin Varoluş Öyküsü (Belgesel)

Read More

Uzayın Sırları : Kuyruklu Yıldızlar : Hedef Dünya (Türkçe Uzay Belgeseli)

Read More

NASA'nın Açıklanamayan Dosyaları : Bölüm 1 (Belgesel Dizi)

Read More

NASA Received An SOS Call From Another Galaxy ?

NASA Received An SOS Call From Another Galaxy ?

Read More

5 Experiments that Could have Destroyed the World

Read More

piramida ve yadplanetli

Piramitleri Uzaylilar Yaptı Safsatası


Mısır Piramitleri, zamanının en büyük mezar yapılarıdır ve mimari açıdan birer şaheser olarak değerlendirilebilirler. Hem devasa boyutları, hem de görüntülerinin yarattığı etki ile, çoğu insanın bu mezarları dünya dışı varlıklarla ilişkilendirmesi normal sayılabilir.



Bazı piramitlerin (özellikle en büyük 3 tanesinin) konumlarının gökyüzündeki yıldızlar (orion) referans alınarak belirlendiği bir gerçek. Mısırlı rahiplerin, birçok çağdaşları gibi iyi bir gökyüzü gözlemcisi olduğu, yıldızların ve gezegenlerin hareketleri hakkında doğru tahmin ve hesaplamalarda bulunabildikleri biliniyor.

Yine, antik Mısır inancında yıldızlar büyük yer tutuyorlar. İnandıkları tanrıları yıldızlarla ilişkilendiriyorlar. Dolayısıyla “yarı tanrı” olarak düşündükleri krallarının mezarlarını inşa ederken, gökteki takımyıldızların yerdeki izdüşümlerini oluşturmak istemelerini olağan görmek lazım. Bizim toplumumuzda ölülerimizin başlarını hep aynı yöne çevirirek (Kıble) gömmemiz kadar normal yani.

Yarı tanrı bu kralların gömüldüğü piramitlerde yatan kişinin kutsallığı, o piramitin yapımında çalışanlar için “dini” bir motivasyon da sağlıyordu elbette. Bu nedenle çok uzun yıllar boyunca süren inşaatlarda çalışmak; “para kazanmanın” yanısıra dini bir vecibeyi yerine getirmek olarak da görülüyordu. Bu da, işçi bulma sıkıntısı çekmeden bitmek tükenmek bilmeyen piramit inşaatlarının sürmesini sağlıyordu. Bu inşaatlarda çalışan işçilerin aldıkları ücretlerden, yedikleri içtiklerine kadar hemen her şey dönemin Mısırlı yetkilileri tarafından kayda alınmış ve günümüze kadar ulaşmıştır. Örneğin işçilere içecek olarak günde 1 litre kadar “bira” verildiğini kayıtlarda görüyoruz.

Sözün özü; Mısır piramitlerinin bazılarının yıldızlar referans alınarak yapılmış ve dizaynlarında bazı özel ölçülerin kullanılmış olması, “dış dünya”, yahut “yardımsever uzaylılar” ile bir bağlantısı olduğu anlamına gelmiyor. Üst üste taş yığılarak yapılmış bir yapıyı görüp; “bunu insan yapmış olamaz” demek, hemen hemen aynı teknoloji ile Ayasofya, Selimiye yapıları inşa edebilen insan aklına hakarettir.

Yazımızı, yine bilim dışı çevreler tarafından “uzaylılar olmadan dikilmesi imkansız” diye bilinen Mısır dikilitaşlarının Sultanahmet Meydanı’nda dikili olanının üzerinde yazılanlarla bitirelim:

Kuzeybatı yüzü:
“18. sülaleden yukari ve asagi Mısır’ın sahibi 3. Tutmosis, tanrı Amon’a kurbanını sunduktan sonra Horus’un yardımıyla bütün denizleri ve nehirleri hükmü altına alarak hükümdarlığının otuzuncu yılı bayramında bu sütunu daha nice zamanların getireceği bayramlar için yaptırdı ve dikti.”

Kuzey yüzü:
“Gizli ve kutsal ismin her tecellisine mazhar olan tanrı Amon’a kurbanını büyük bir acz içinde sunduktan sonra, ondan yardımlar dilenerek güneyin dostu, dinin nuru iki tacın (aşağı ve yukarı mısır) sahibi, kudretli hükümdar ülkesinin sınırlarını Mezopotamya’ya kadar götürmeye azmetti.”

Güneydoğu yüzü:
“Güneşin doğduğu sırada sahip olduğu altın renkleri dünyaya yayan Horus’un verdiği kuvveti, serveti, kuvvetli sevgi, saygıyı taşıyan ve aşağı ve yukarı Mısır’ın tacına sahip olan ve bizzat Güneş tarafından seçilmiş olan firavun, bu eseri babası Ra için yaptırdı.”

Güney yüzü:
“Tanrı Horus’un lütfuna mazhar olan ve Güneş’in oğlu ünvanını taşıyan Aşağı ve Yukarı Mısır’ın hükümdarı olan firavun, kudret ve adaletle bütün ufuklara nur saçtı. ordusunun önüne geçti. akdeniz’de dolaştı, bütün dünyayı mağlup etti. Sınırlarını Naharin’e kadar yaydı. Mezopotamya’ya azimle gitti, büyük savaşlar yaptı.

Gördüğünüz gibi o gizemli görünen hiyerogliflerde pek gizemli şeyler yazmıyor. Bizden 3.500 yıl önce yaşamış olan 3. Tutmosis sağolsun, neler yapıp neler ettiğini, ne denli büyük (ve inançlı) bir hükümdar olduğunu yazıp çizmiş, gelecek nesillere aktarmaya çalışmış.
kaynak
+TARiH ve BiLiM PLATFORMU 

Zafer Emecan - KozmikAnafor

Read More

CERN' de kontrolden çıkmış bir karadeliğin Dünya'yı yutuşu Animasyon

CERN' de kontrolden çıkmış bir karadeliğin Dünya'yı yutuşu Animasyon

Read More

CERN' de kontrolden çıkmış bir karadeliğin Dünya'yı yutuşu Animasyon

CERN' de kontrolden çıkmış bir karadeliğin Dünya'yı yutuşu Animasyon

Read More

Sophia The Robot

Read More

https://bilimintemelleri.wordpress.com/

saytimizin diger versiyasi https://bilimintemelleri.wordpress.com/

Read More

Samanyolu galxy

1. Gökadamızda yaklaşık 300 milyar yıldız var.
2. Yunan mitolojisine göre, Samanyolu, Zeus’un eşi (ve kız kardeşi!) Hera’nın Herkül’ü emzirirken döktüğü sütten meydana gelmiş.
3. Samanyolu’nun merkezi Kuzey Yarıküre’dekiler için ufka yakın görülen Yay Takımyıldızı’nın doğrultusunda bulunur. Ama ekvatorun yakınında veya Güney Yarıküre’de, Samanyolu’nun merkezi neredeyse tepededir.. muhteşem bir manzara!
4. Çoğumuz Samanyolu’nun sarmal gökada olduğunu biliriz [astrotürk: Türkiye için ne kadar geçerli? ]. Fakat geçtiğimiz birkaç yıl içinde, gökbilimciler gökadamızın sadece sarmal değil, aynı zamanda SBbc tipinde çubuklu sarmal gökada olduğunu keşfettiler.
5. Samanyolu’nun çapı 100.000 ışıkyılıdır.
6. ve yaklaşık 1.000 ışıkyılı kalınlığındadır.

7. Güneş sistemimiz Samanyolu’nun düzlemine yakın konumda bulunmaktadır. Böylece Samanyolu gece gökyüzünü iki eşit parçaya bölüyormuş gibi gözükür.
8. Aristotales Samanyolu’nun, yıldızların üst atmosferde yanmasından oluştuğuna inanıyordu. İyi bir filozof olmasına karşın, Arsito’nun çoğu bilimsel tahmini yanlıştı.
9. Dünya’nın neresinde yaşıyor olursanız olun ve hangi mevsim olursa olsun, eğer karanlık ve açık bir gökyüzü olduğu zaman dışarı çıkarsanız Samanyolu’nun bize komşu olan sarmal kollarını görebilirsiniz.
10. Güneş Samanyolu’nun merkezinden yaklaşık 26.000 ışıkyılı uzaklıkta bulunuyor.
11. Güneş her 220 milyon yılda Samanyolu’nun çevresindeki bir tur atar. Güneş sistemimiz (ve bu yüzden Dünya) galaktik merkezin çevresinde 220km/s hızla döner. Bu hızda, güneş sistemimiz Vega yıldızı doğrultusunda her 1400 yılda bir ışık yılı yol alır.
12. Samanyolu’ndaki en yaşlı yıldızlar gökadanın merkezinin yakınında ve
küresel kümeler le yalnız antik yıldızlar içeren bir hâle (ışık halkası) içinde bulunur.
13. Sarmal kollar boyunca galaktik merkezden uzaklaştıkça, yıldızlararası bulutlar kütle çekim gücü altında sıkılmış bir yumruk kadar gaz ve tozun üstüne çöker, bunlar yeni yıldız kümelerini ateşler.
14. Siz bunu okurken, Samanyolu Virgo olarak adlandırılan bir cüce galaksiyle çarpışıyor.
15. Samanyolu’nun merkezinde yıldızları ve maddeyi şiddetle yutan ve yüksek enerjili X-ışını saçan, 4 milyon güneş kütlesinde devasa bir karadelik bulunmakta. Fakat Dünya bu kara delik tarafından yutulma tehditi altında değil.. yani endişelenecek bir şey yok.
16. Güneş sistemimiz Samanyolu’nun Avcı (Orion) kolunun içlerinde bulunmaktadır. Merkeze yakın olan komşu kol Karina-Yay (Carina-Sagittarius), daha dıştaki ise Kahraman (Perseus) koludur.
17. Samanyolu’nun adı Çin, Japonya ve diğer Doğu Asya ülkelerinde “Gümüş Nehir”dir.
18. Galaktik düzleme 90 derecelik açıya sahip noktaları gösteren, kuzey ve güney galaktik kutupları göreceli olarak, Berenices’in Saçı (Coma Berenices) ve Heykeltraş (Sculptor) takımyıldızılarındadır. Gökyüzünde bu kutuplara doğru bakar ve galaktik düzlemden uzaklaşırsanız, her türlü şekil ve boyutta milyonlarca gökadanın bulunduğu derin galaksilerarası uzayı görürsünüz.
19. Samanyolu’nun yıldızlardan oluştuğunu ilk keşfeden kişi Galileo oldu.
20. Samanyolu ve Andromeda gökadaları Bölgesel Grup gökadalarının en büyükleridir. Bölgesel Grup içinde, en büyükleri Büyük ve Küçük Macellan Bulutları olarak bilinen pek çok ufak cüce gökadalar vardır. Bölgesel Grup gökadaları, Virgo Süperkümesi olarak adlandırılan daha büyük bir gökadalar grubunun parçasıdır.
21. Andromeda galaksisi Samanyolu’na saniyede 100 km hızla yaklaşmakta, ve iki dev gökada kabaca 2 milyar yıl sonra çarpışacak. Gökadalardaki yıldızlar çarpışmayacak olsa da, iki gökada özelliği olmayan eliptik (elips şeklinde) bir galaksi oluşturmak üzere birleşecekler ve güzel sarmal şekillerini ve yeni yıldızlar oluşturacak gaz ve tozlarını kaybedecekler.
22. Thoreau ‘dan güzel bir alıntı, sizi teleskobunuzla yalnız, herhangi bir kişinin sizin yıldızları neden bu kadar çok sevdiğinizi anlayıp anlayamayacağını düşünürken teselli edebilir: “ Neden yalnız hissedeyim: gezegenimiz Samanyolu’nun içinde değil mi ? “.
23. Samanyolu’nun kütlesinin büyük kısmının, doğası hala bilinmeyen gizemli “ karanlık madde” olduğuna inanılıyor
24. Samanyolundaki en yaşlı yıldız olan, Terazi’deki HE 1523-0901, 13,2 milyar yaşında ve neredeyse evrenin kendisiyle yaşıt.
25. Işık kirliliği sebebiyle, dünyadaki çocukların çoğu Samanyolu’nu asla göremeyecekler.
kaynak: oneminuteastronomer.com

Resim yazısı ekle

Read More